عشق یکی از عناصری است که در این فیلم تجلی دارد، اما نه تنها علاقه به جنس مخالف،بلکه عشقی به مراتب بالاتر از آن،یعنی عشق به وطن و انسانیت. رِد(همفری بوگارت) به خاطر یک شکست عشقی،تمام زندگی اش دچار دستخوش شده و مجبور می شود برای فرار از آن حادثه تاثیرگذار همه چیز را در وطن اش رها کرده و در کازابلانکا که بعد از جنگ به یکی از مراکز استراتژیک تبدیل شد به کار کافه داری بپردازد. دیگر چیزی برایش اهمیت نداشت،اما ته دل او هنوز عشق و انسانیت وجود داشت.
بعد از سال ها و بر اساس یک اتفاق معشوقه سابق اش (اینگرید برگمن)به کازابلانکا می آید.رد دوباره با او روبرو می شود. معشوقه سابق اش از وی می خواهد او و شوهرش را که از مبارزان ضدّ نازی است کمک کند تا به آمریکا بروند. رد علاقه شدیدی به معشوقه اش دارد و نمیخواهد او را دوباره از دست بدهد،اما به خاطر عشق به انسانیت و کمک به پایان جنگ،دو برگه خروجی که در دست دارد به آنان داده و به فرارشان کمک می کند.
انسان همیشه در معرض انتخاب قرار دارد و باید در کمترین زمان بهترین تصمیم را بگیرد. رد، هم می توانست کمک کند و هم نکند،اما به خاطر عشقی والاتر از عشق خویش گذشت.
کشور عزیز ایران اکنون مورد تجاوز قرار گرفته است، اکثر مردم بدون تامل تصمیم گرفتند که از وطن دفاع و حمایت کنند. برخی به گونه ای دیگر فکر کرده و در تصمیم‌گیری مردد هستند،اما باید هرچه زودتر تصمیم بگیرند که فقط به خودشان فکر کنند یا همه مردم؟
فیلم کازابلانکا نیز به مردم نهیب می زند که در بدترین شرایط بهترین تصمیم را بگیرند،یعنی گذشت از خود به خاطر کشور و ملت. دیدن این فیلم در شرایط حاضر کشور،حتی برای چندمین بار نیز لذت بخش بوده و ممکن است وجدان های خفته را بیدار کند.